Alev alev yanan yüreklerin dumanındanKararmaya yüz tutmuşBulutlar!Kana kana içtiğimiz masmavi sularınYağmurlarını getirin bana;Çöl kuraklığında esaretimin,Sırılsıklam olayım.Hasat zamanı gelmişçesine kabarmışHaşmetli ve öfkeli bulutlar!Dolaşın şehrimin üstünde,Gökdelenlerin ve gecekonduların;Ormanların ve betonların;Aşıkların ve ebedi yalnızların;Katledenlerin ve seyredenlerin;ÖzgürlerinVe özgürlerinVe özgürlerin;Anlatın bana hepsiniBire bin katarak,Destanlaştırarak!Esaretimin,Bütün duvarların, dikenli tellerinKavgaların ve hürriyetlerin çatısı,Mahrum edilmediğim yegâne doğa,Bulutlar!İnsanları anlatın bana;Benden habersiz nasıl yaşarlar?Ben gezinmeden aralarına... Okumaya Devam et →
