/ Semranur Paçacı / Vefa duygusuyla insan olur ÂdemoğluYürekten gelmelidir bu duygu;Tüm yüreğiyle kucaklamalıdır geçmişini,Hayatına borcu vardır, vefa gibi. Unutmaz gönül, ne yaşandıysa zamanla,Saklı kalır her iz, bir eski hatıra.Vefa, sessiz bir duadır aslında,Kalpten kalbe uzanan bir armağan aynı anda. Vefa ile incelir ruhlar,Bunun bilincinde yaşamalı insanlar.Her yiğidin harcı değil bu duygular,İnsan hayatını anlamlı kılar.
/ Zeynep Kar / Sevdiği ile vedalaşamayanlarınAğıtları gibiydi sessiz ağlayışlarıTakâdi kalmamış yorgunluklarınMasum kalp kırıklıklarıBir serzenişiydi yaşama çığlıklarınınAynanın karşısındaSaçlarının beyazlayışını izlediElleriyle her bir telini tellediO an kalbindeki acılarSığmasa da hiçbir yereGeliverdi lisana işteNe tuhaf değil miYanına bile oturmamış biriGelip yüreğine girmiş gibiKalbinin içine saklanmışÖmrümün en güzel baharı olmuş gibiBiliyorum şöyle ya da böyleEbruli olsa da gönlüÖmrüne... Okumaya Devam et →
/ Selahattin Serçe / Sararmış yaprakların arasında buldum ben ellerini;Zaman ömrün eylülüne dönerken.Bir mühr-ü sadıka gibi öptüm avuçlarından;Gözlerin yağmursu yağmursu gülerken.Kurak yazdan kalma gönlümün bozkırları,Cana geldi çiseleyen aşkının rahmetinde. Bağrımı başına yastık eyledim,Kalbimden sedasız türkü söyledim.Kaç kederli gecenin karanlığında,İnce nur yağmurunda ıslanmış gibi,Beyaza bürünmüş kimi telleri;Sarı, yeşil sonbahar yaprakları misali,Göğsüme ipekten bir tül gibi serildi;Eylül... Okumaya Devam et →
/ Ali Dolgunyürek / Vardır her insanda vicdan,İşitirsen o sesi duyarsın her an,Cesurca haykırırsın gerçekleri o an,Daim pusulan olur o ses duyarsan,Anla artık onsuz hayat hüsran,Nail olursun hakikate nigahban. Cesur olan yolda kalmadı hiç,Ehli iman korku bilmedi hiç,Saklanır korkaklar hep mefluç,Aldanır susanlar ne korkunç,Rahmet cesurlara mündemiç,Ekber Allahdır gerisi hiç,Tahkiki imanın meyvesini biç. Vefa hatırlamaktır geçmişin... Okumaya Devam et →
/ Ceylin Melis Doğan / Şair bazen kendinden ayrılır,Terkeder yetimliğe çocukluğunu;Yüreği acıdan bayılacakken ansızın ayılır,Geceleri unutur uykuyu… Derdine sarhtır hoşu,Fikri şerhe yollu,Kalemi acıyla yoğrulu…Şairden insan olur mu? Olursa, nasılı niye gizlenen bir sır?Yazmayı bıraksa acılar peşi sıradır,Peşi peşini bırakırsa yaşamak içinde kalır,Şaire düzlükler kırılır;Dağ olur, hayat inadınadır.
/ Çiğdem Coşkun Çay / Bu şehri sis kaplayınca,Geceler sabaha hasret kalınca,Fikrimce özlerdim ben söyleyemezdim. Gözlerim gözlerini arayınca,Akşamlar bitmek bilmeyen bir roman olunca,Fikrimce özlerdim ben söyleyemezdim. Ne vakit adın aklıma gelince,Susardım bekleyen ben olunca,Fikrimce acırdı kalbim söyleyemezdim. Sen gidince bu şehirde, ben kalınca,Gözyaşım içime akar söyleyemezdim…
/ Çiğdem Yüksel / Benim gönlümde Yâr varYâr bana yâr olmadıDediler ki ağyar varÖldüm, öldüm, bitmedi Şu göğsümde bir har varSuya daldım, sönmediSusma, bir de izhar varLal, dillerim dönmedi Biteviye bir zar varZar bana gam olmadıÜzerimde nazar varAr bana yol vermedi Razı geldim ki nar varNar bana zor gelmediSelsebîlden pınar varZencefil tat vermedi Saliha dur... Okumaya Devam et →
/ Ceylin Melis Doğan / Saklar dolu hatıra, Cemalde üstü açık dehliz; Geçen yaşlarım kimsesiz, Görünende değil yalnız! Şu acizin her zerresi dehliz... Gönüldedir ilkin, Özlem lav misali geçerken, bırakmış derin iz; Hatıranı da alsaydın, işe yaramaz sensiz. Kulaklarım kesilmeyi bekler tez, Baş başa kaldığım kalp sesi öylesine tiz... Karnımdadır sonra, Ölen kelebek cesetlerim aciz;... Okumaya Devam et →
/ Semranur Paçacı / Kayboldum. Sokaklarda değil, insanların arasında değil, kendi hayallerimin tam ortasında. Ne sağa gidebiliyorum, ne sola. Her yön, başka bir çıkmaz; her adım, biraz daha içime doğru bir düşüş. Umudu arıyorum, parmaklarım boşlukta bir şeyleri yakalamaya çalışıyor. Ama elim hep kendime çarpıyor. Suçluyu arıyorum, ayna gibi yansıyor gözlerime. Duruyorum. Sessizlik çöküyor içime.... Okumaya Devam et →
/ Çiğdem Yüksel / O yâr beni öyle yaktı Gâh narından gâh nurundan Nücûm misal göğe saçtı Gâh yerinden gâh andından Kaç bir yanımdan kuşattı Gâh sağımdan gâh solumdan Bir derdimi bine kattı Gâh varından gâh yoğundan Bu canı badeye saldı Gâh uykuynan gâh ayıkken Bin bir anla bire daldı Gâh seherden gâh şebinden Kilitleri... Okumaya Devam et →
Semranur Paçacı Bir yol var ömrümüzce, yazılmış bizlere ezelden. Ne taşına var hükmümüz ne de düzenine. Her adımımızda bir iz düşer zeminine, Yolun çehresi yolcunun elinde. Yol kendi hâlinde, ne güzel ne kötü, Onu solgun bırakan da biz, ışıldatan da. Gönlümüzden düşenler yansır atlasına, Nasıl görüyorsak içimizde, serilir asfaltına. Kimi zaman diken olur, kanatır eski... Okumaya Devam et →
Öyle bir sevda ki döner başımda,Ne göklere sığar, ne yerde kalır.Olacak iş mi bu şimdi bu çağda,Sevdayı kim satar aşkı kim alır? Sen içime yağan nur yağmurusun,Süveydam gusleder, ruhum ıslanır.Hasretine kalbim kanayadursun,Halimi bilmeyen gözyaşı sanır. Aşkın sır eyledi, oldum muamma;Ben kendimi bilmem çöl beni tanır.Mecnun bana ne der bilemem amma,Görse idi Leyla, Seni kıskanır. Selahattin... Okumaya Devam et →
Alev alev yanan yüreklerin dumanındanKararmaya yüz tutmuşBulutlar!Kana kana içtiğimiz masmavi sularınYağmurlarını getirin bana;Çöl kuraklığında esaretimin,Sırılsıklam olayım.Hasat zamanı gelmişçesine kabarmışHaşmetli ve öfkeli bulutlar!Dolaşın şehrimin üstünde,Gökdelenlerin ve gecekonduların;Ormanların ve betonların;Aşıkların ve ebedi yalnızların;Katledenlerin ve seyredenlerin;ÖzgürlerinVe özgürlerinVe özgürlerin;Anlatın bana hepsiniBire bin katarak,Destanlaştırarak!Esaretimin,Bütün duvarların, dikenli tellerinKavgaların ve hürriyetlerin çatısı,Mahrum edilmediğim yegâne doğa,Bulutlar!İnsanları anlatın bana;Benden habersiz nasıl yaşarlar?Ben gezinmeden aralarına... Okumaya Devam et →
Tevbelerim,Kapı tokmaklarına üfleyip,Eşiklerde bozduğumKumdan kalelerim. Son bir kapı İlahi!Derken, şeytanın ağzında sakızKelimelerim. Zıllî oyunlardaHep kendimden kaçıp,Hep hicabın perdesindeKendimi sobelerim. Ben nisyanın tahtında,Bir benî nisyan,Ne tevbelerim biter,Ne tûl-i emelim. Tevbelerim,Kapı tokmaklarına üfleyip,Eşiklerde bozduğumKumdan kalelerim. İlker Gültekin
Rûhumdur ezelden Sana mest Ey Gül-i Rânâ…Aşkında fenâ olmaya geldim bu cihâna…Vaslın bana bir gün nasib olmazsa da Cânâ…Aşkında fenâ olmaya geldim bu cihâna… Her kimseye hilkat demi bir pâye verilmiş,Gül bülbüle, bülbül güle hem-sâye verilmiş,Ömrüm boyu kâfî bana bir gâye verilmiş,Aşkında fenâ olmaya geldim bu cihâna… Mümkün mü teveccüh bize ey veche-i rûşen?Şûlende semâ... Okumaya Devam et →
Yanımda olsan, ne çıkar? Bir gölge gibi sessizce kayar, Ellerin ellerime hiç dokunmasa, Varlığın, yokluğunu nasıl unutturur bana ? Yokluğun bir esinti, derin ve serin, Sözlerin yeter, kalbime bir ferin. Bir mektubun gelir, bir umut olur. Yaraları sarar, ruhumu bulur. Yanında olmak nedir ki aslında? Adımlarla ölçülen bir masal mı yalnızca? Uzaklık dediğin, haritada mıdır?... Okumaya Devam et →
Ellerinin sıcaklığı ellerimde, Esen rüzgarın tınısı kulağımda, Gözlerinin cezbi ta içimde , Ayrılırken yüreğim sende Bu sana mı İstanbul’a mı veda ? Karşımda Galata Kulesi, Uçuşan martıların kanat sesi , Yanı başımda sevdiğimin nefesi, Ayrılırken yüreğim sende Bu sana mı İstanbul’a mı veda ? Ayrılık çeşmesinin suyundan mı içtik? Yar! Herkesten, her şeyden vazgeçip sevdik. ... Okumaya Devam et →
Rumi diyen çoktur ammaŞemsi bulan nerdedir? Tadın bilen çoktur ammaBalı yiyen nerdedir? B'yi çeken çoktur ammaSırrı çözen nerdedir? Şehla sanan çoktur ammaİdrak eden nerdedir? Çiğdem Yüksel
