Eylül Saçların

/ Selahattin Serçe /

---

Sararmış yaprakların arasında buldum ben ellerini;
Zaman ömrün eylülüne dönerken.
Bir mühr-ü sadıka gibi öptüm avuçlarından;
Gözlerin yağmursu yağmursu gülerken.
Kurak yazdan kalma gönlümün bozkırları,
Cana geldi çiseleyen aşkının rahmetinde.

Bağrımı başına yastık eyledim,
Kalbimden sedasız türkü söyledim.
Kaç kederli gecenin karanlığında,
İnce nur yağmurunda ıslanmış gibi,
Beyaza bürünmüş kimi telleri;
Sarı, yeşil sonbahar yaprakları misali,
Göğsüme ipekten bir tül gibi serildi;
Eylül saçların.

Yıldız topladı sevdanın tatlı düşünde,
Bir şiir yazar gibi taradı parmaklarım;
Cennet çiçekleri koklar gibi kokladım,
Gül düşürdü ellerime,
Eylül saçların.

Kaç mevsim beklemiş yüreğim seni;
Ne bilsin sonbaharda geleceğini.
En ağır zemherinin bile ardından,
Bitmez ilkbaharın eşsiz müjdesi;
Gönül toprağına umutlar ekti,
Müjde-i baharım,
Eylül saçların.

---