Yanımda olsan, ne çıkar?
Bir gölge gibi sessizce kayar,
Ellerin ellerime hiç dokunmasa,
Varlığın, yokluğunu nasıl unutturur bana ?
Yokluğun bir esinti, derin ve serin,
Sözlerin yeter, kalbime bir ferin.
Bir mektubun gelir, bir umut olur.
Yaraları sarar, ruhumu bulur.
Yanında olmak nedir ki aslında?
Adımlarla ölçülen bir masal mı yalnızca?
Uzaklık dediğin, haritada mıdır?
Kalpten kalbe giden yolda sızıdır.
Belki de hissetmek her şey demek,
Bir kelimeyle içimi titretmek.
Yanımda olmayanı özler gönlüm,
Ama bir sözüyle dağılır hüznüm.
Çünkü yakınlık, ruhun dokunuşunda,
Gerçek sevda, gönül suskunluğunda.
Semranur Paçacı
Bir yanıt yazın