Ruhumu Saran Yolculuk

Anılar resmeder rûhumuzda hissettiğimiz anları, kalbimizde yaşattığımız her şeye kanat gerer. Perçinlemiş duygularımızı bir anda iliştiriverir gözlerimize hatırlatarak. Bir sabah güneşin doğuşuyla ben de yeniden doğdum. Hayatın nakışlı yollarında yolcuydum; ucu bucağı görünmeyen upuzun bir yoldu. Hüzün rüzgârıyla içiçeyken yüreğim, sûretim tebessümle doldu. Tarifsiz bir hisle kanatlanarak uçmuştu gönül kuşum; özgürlüğün muştusu uğramıştı semtime. Nicedir... Okumaya Devam et →

Yukarı ↑