/ Selahattin Serçe /
Yalın ayak gel bana,
Ayakların toz toprak,
Misl-el Hâfî koşarak;
Aşk değil mi eyleyen,
Cümle varı pür-i pak.
Ben de seyyâhî kulum,
Bir ömür koştum durdum;
Nihâyet-i İsrâ’da,
Sanaymış meğer yolum.
Aşkı getirdin cana,
Benlik sende kayboldu;
Aradı yana yana,
Senliği bende buldu.
Can dediğin bir nefes,
Onu da sen aldırdın.
Gönül kuş, göğüs kafes;
Tuttun arşa kaldırdın.
Zannî nârı söndürdün,
Nûr-u aşka yandırdın.
Bir nazar ile Hakk’ın
Deryasına daldırdın.
Bir yanıt yazın