/ Zühre Dergi / "Merhaba; Zühre'mizin vicdanlı, merhametli, vefakar okurları.Yürüyüşümüze "Allah katında amellerin en sevimlisi az da olsa devamlı olanıdır" mûcibince yeni kalemler ve farklı bakış açılarıyla devam ediyor olmanın mutluluğunu yaşıyoruz. Şairin "Erişir menzil-i maksûduna aheste giden / Tiz reftar olanın payine damen dolaşır." ifadelerini kendimize düstûr edinip hakikati önümüze kattık biz de arkasından... Okumaya Devam et →
/Zühre Dergi/ Zühre Dergisi: Yazarlık nedir? İnsan neden yazar, neyi yazar? Siz neden yazıyorsunuz? Halit Ertuğrul: Bu iş dertlenmeyle başlar. Yazmak bir dertlenmedir. Bir iç yangınıdır yazmak. Bir feryattır. Bir imdattır. Bir çağrıdır. Ben naçizane bütün bunları bir araya getirince, şöyle diyorum: Yazmak aslında bir tebliğdir. Sahip olduğum duygu ve düşünceleri, farkına vardığım doğruları, tefekkür... Okumaya Devam et →
/ Zeynep Kar / Küçük bir kız çocuğu iken, günün birinde beyaz atlı bir prensin gelip bizi kurtaracağını ve birlikte mutlu mesut bir hayat süreceğimizi hayal etmeyenimiz yoktur herhalde. Belki de zehir gibi can yakıcı bir gerçek yerine, kendimizi özgür hissedeceğimiz sonsuz bir hiçlik olan hayallere koşmaktan, bir hayalperestlikten öte bir şey değildi yaptığımız. İstediği... Okumaya Devam et →
/ Selahattin Serçe / “Aldanma ki şair sözü, elbette yalandır.”Büyük şair Fuzûlî böyle diyor bir dizesinde.“Fuzûlî paradoksu” olarak felsefe tartışmalarına da konu olan bu söz, gerçek ve yalana dair ne anlatmak istiyor bize?Gerçek nedir?Yalan nedir?Dahası, âlim bir şair olan Fuzûlî’ye bunu söyleten nedir? Önce bir tespit yapalım:Bütün yalanlar, gerçek zannedilsin diye söylenir. Gerçek var olmasaydı,... Okumaya Devam et →
/ Ali Dolgunyürek - Pedagog ve Aile Danışmanı / VİCDANIN PSİKOLOJİSİ: VEFA VE CESARETİN RUHSAL DENGESİİnsanın içsel sesi olan vicdan, yalnızca ahlakın ya da inançların sesi değildir; aynı zamanda psikolojinin de merkezinde yer alan bir bilinçtir. Vicdan; hem bireyin toplumsal değerlerle uyumu, hem de kişisel bütünlüğünü koruma mücadelesidir. Bu içsel pusulanın iki görünmez ama güçlü... Okumaya Devam et →
/ Hatice Kübra Meter / Filmin Adı: Tyson' ın Koşusu (Tyson's Run) Filmin Yılı: 2022 Film, Major Dadson' ın baş rolünde oynadığı, yönetmenliğini Kim Bass' ın yaptığı Amerikan yapımı bir dram filmidir. Film, otistik bir çocuğun etrafındakiler tarafından kabul görmediği için verdiği mücadeleyi konu alıyor. Tyson 15 yaşında, ergenlik döneminde olan bir çocuk. Durumundan dolayı... Okumaya Devam et →
/ Hatice Kübra Meter / Kitabın Adı: İnsanın Anlam Arayışı Kitabın Yazarı: Viktor E. Frankl Dergimizin bu ayki temalarından birine uygun olarak sizler için bu yazımda 'İnsanın Anlam Arayışı' kitabından bahsetmek istiyorum. Elbette böyle bir kitabı ve yazarı az ve öz anlatmak pek mümkün gözükmüyor. Çünkü gerek yazarın hayatı olsun gerekse kitabın içeriği ve verdiği... Okumaya Devam et →
/ Semranur Paçacı / Vefa duygusuyla insan olur ÂdemoğluYürekten gelmelidir bu duygu;Tüm yüreğiyle kucaklamalıdır geçmişini,Hayatına borcu vardır, vefa gibi. Unutmaz gönül, ne yaşandıysa zamanla,Saklı kalır her iz, bir eski hatıra.Vefa, sessiz bir duadır aslında,Kalpten kalbe uzanan bir armağan aynı anda. Vefa ile incelir ruhlar,Bunun bilincinde yaşamalı insanlar.Her yiğidin harcı değil bu duygular,İnsan hayatını anlamlı kılar.
/ Çiğdem Coşkun Çay / Gerçek sevgiye ruhların aç olduğu, gerçek sevdanın yüreklerde gurbeti yaşadığı bir yüzyıl. Sınırların 'ben'i korumanın kulelerinden inip sevdiğini kucaklayamayanların çağı. Bu çağ 'kalabalık yalnızların' çağı. Sevmek ruhun huzuruydu. Dünyada herkesin arayıp bulamadığı o gizemli huzur sevmekti. Onun hatırına çekilen bir dünya ağrısıyla yaşamak. Nerede aranmalıydı, nerede bulunurdu; hep destansı masalsı... Okumaya Devam et →
/ Zeynep Kar / Sevdiği ile vedalaşamayanlarınAğıtları gibiydi sessiz ağlayışlarıTakâdi kalmamış yorgunluklarınMasum kalp kırıklıklarıBir serzenişiydi yaşama çığlıklarınınAynanın karşısındaSaçlarının beyazlayışını izlediElleriyle her bir telini tellediO an kalbindeki acılarSığmasa da hiçbir yereGeliverdi lisana işteNe tuhaf değil miYanına bile oturmamış biriGelip yüreğine girmiş gibiKalbinin içine saklanmışÖmrümün en güzel baharı olmuş gibiBiliyorum şöyle ya da böyleEbruli olsa da gönlüÖmrüne... Okumaya Devam et →
/ Selahattin Serçe / Sararmış yaprakların arasında buldum ben ellerini;Zaman ömrün eylülüne dönerken.Bir mühr-ü sadıka gibi öptüm avuçlarından;Gözlerin yağmursu yağmursu gülerken.Kurak yazdan kalma gönlümün bozkırları,Cana geldi çiseleyen aşkının rahmetinde. Bağrımı başına yastık eyledim,Kalbimden sedasız türkü söyledim.Kaç kederli gecenin karanlığında,İnce nur yağmurunda ıslanmış gibi,Beyaza bürünmüş kimi telleri;Sarı, yeşil sonbahar yaprakları misali,Göğsüme ipekten bir tül gibi serildi;Eylül... Okumaya Devam et →
/ Burcu Özkan Olcay / Yapraklarını nazlı nazlı döken bir ağaç misali durgun ve yalın olan insan ; adına kâh hazan kâh hüzün dedikleri Eylül’ün gelip de gönül kapısına uğramasını bekleyip durur. Bakmasını bilen zarif gönüller için ilahi bir lütuftur gönül mevsimi olan Sonbahar ve onun ilk ayı olan Eylül... Büyüklerimizin bağ bozumu, üzüm şırası,... Okumaya Devam et →
/ Ali Dolgunyürek / Vardır her insanda vicdan,İşitirsen o sesi duyarsın her an,Cesurca haykırırsın gerçekleri o an,Daim pusulan olur o ses duyarsan,Anla artık onsuz hayat hüsran,Nail olursun hakikate nigahban. Cesur olan yolda kalmadı hiç,Ehli iman korku bilmedi hiç,Saklanır korkaklar hep mefluç,Aldanır susanlar ne korkunç,Rahmet cesurlara mündemiç,Ekber Allahdır gerisi hiç,Tahkiki imanın meyvesini biç. Vefa hatırlamaktır geçmişin... Okumaya Devam et →
/ Ceylin Melis Doğan / Şair bazen kendinden ayrılır,Terkeder yetimliğe çocukluğunu;Yüreği acıdan bayılacakken ansızın ayılır,Geceleri unutur uykuyu… Derdine sarhtır hoşu,Fikri şerhe yollu,Kalemi acıyla yoğrulu…Şairden insan olur mu? Olursa, nasılı niye gizlenen bir sır?Yazmayı bıraksa acılar peşi sıradır,Peşi peşini bırakırsa yaşamak içinde kalır,Şaire düzlükler kırılır;Dağ olur, hayat inadınadır.
/ Çiğdem Coşkun Çay / Bu şehri sis kaplayınca,Geceler sabaha hasret kalınca,Fikrimce özlerdim ben söyleyemezdim. Gözlerim gözlerini arayınca,Akşamlar bitmek bilmeyen bir roman olunca,Fikrimce özlerdim ben söyleyemezdim. Ne vakit adın aklıma gelince,Susardım bekleyen ben olunca,Fikrimce acırdı kalbim söyleyemezdim. Sen gidince bu şehirde, ben kalınca,Gözyaşım içime akar söyleyemezdim…
/ Çiğdem Yüksel / Benim gönlümde Yâr varYâr bana yâr olmadıDediler ki ağyar varÖldüm, öldüm, bitmedi Şu göğsümde bir har varSuya daldım, sönmediSusma, bir de izhar varLal, dillerim dönmedi Biteviye bir zar varZar bana gam olmadıÜzerimde nazar varAr bana yol vermedi Razı geldim ki nar varNar bana zor gelmediSelsebîlden pınar varZencefil tat vermedi Saliha dur... Okumaya Devam et →
/ Mehmet Batur / Bir kalabalığın orta yerindeyiz. Görüyorsun ki her yüzde bir başkalık. Öyle ki gülüşler, amansız soğuklardan süzülmüş; davranışlar, senteliğin kalıba dökümü sanki. Konuşmalar; başıboş sözcüklerin, o yana, bu yana savruluşundan ibaret.Haklı, yerinde soruların: Herkes bir rolün provasını mı yapıyor? Bu sahte sahne niçin kuruldu? Perde neden hiç inme bilmiyor?Tertemiz, pırıl pırıl dünyana... Okumaya Devam et →
/ Hülya Kuş / İnsanoğlunun ayrılık travmaları doğumla başlıyor. Aslında ilk ayrılığını anne bedeninden ayrılıp güven dolu bedenden güvensizliklerle dolu bir dünyaya gözünü açarak yaşıyor insan. Bir bakıma insan olmanın doğasında var olan bir olgu ayrılık. Bu yüzden, biz ruh sağlığı uzmanları, o kadar da kötü bir duygu olarak görmeyiz. Tek başına dünyaya adım atma... Okumaya Devam et →
/ Zuhal Tuna / Umuda giden yolda senin bahçene rastlayacağımı bilmiyordum. Kan revan içinde, nerede olduğunu bilmediğim huzura doğru koşuyordum arkama bakmadan. Gözlerim gözlerine denk geldiği an durdu dünya. Büyülendim, kaldım gönül bahçenin önünde. Bu defa sarmaşıklardan bir pranga vuruldu ayaklarıma, sardı yara bere içindeki bedenimi, şifa oldu. İlk defa bu kadar derinden nefes aldığımı... Okumaya Devam et →
/ Zeynep Kar / "Ne hoş bir güzelliği vardır, hafif adımlarla dünyadan gülümseyerek geçenlerin. Kimseye bir kötülüğü dokunmadan yaşayanların. Onurlu bir yaşamı seçenlerin." diyen Virginia Wolf gibi yaşamanın ta kendisi; varoluşun erdemli ve karizmatik duruşu "direnmek"tir. Kimi zaman bağıra-çağıra en yüksek sesimizle, kısılana kadar avaz avaz özgürlük nârâları atmaktır "direniş". Kimi zaman da en derin... Okumaya Devam et →
